Last one for 2009....

Terwijl de kinderen buiten Schneeballenschlacht houden en zo hun ongeduld voor de afreis verdrijven, pak en herpak ik de koffers tot het gewicht binnen de aangegeven grensen is. Didier, Bruno en ik treden in de voetsporen van George Sand met haar 2 kinderen, inmiddels al bijna 200 jaar geleden ... en zoals Frederic Chopin, reist ook mijn geliefde ons over enkele dagen achterna. Niet zoals toen, om de maatschappelijke kritiek te ontvluchten, maar wel om de hectiek te ontvluchten. Of de Mallorcaanse natuur nog even mooi is als toen, weet ik over een week te vertellen! Nu kerst zo vlak voor de deur staat, begin ik toch even te twijfelen of ik de familie-reunie-drukte toch niet te veel ga missen... maar neen, dit herbronnen hebben we allevier hoognodig, en voor familiereunies hebben we geen officiele feestdagen nodig, dat halen we dubbel en dik in!!! Voor jullie allemaal, waar ook op de wereld : maak er een mooie kersttijd van, feest goed en geniet van het samenzijn, tot gauw xxx