Noch 3 Tage….

der Count down läuft!  Alles ziet er nog uit als altijd, maar over 3 dagen trekken we de deur hier achter ons toe en rijden onze nieuwe bestemming tegemoet.  Wat me meteen bij een eerste “Duitse” gewoonte brengt die ik - moet ik tot mijn schande(?) bekennen - zal moeten afleren, of op zijn minst herzien : die Freude am Fahren.  Na jarenlang tevreden BMW Einser Fahrer geweest te zijn in Belgie, werd ik in Duitsland gepassioneerde 130i-Besitzerin, totdat de een of andere Pool aan de vele plezierige kilometers een abrupt einde maakte (nee geen vooroordeel, forensisch bewezen door het  in bovenvermeld land opduiken van mijn geliefde machine, harteloos gereduceerd tot ziellose Einzelteile, snif, snif).  Hoe Dirk me kon overtuigen om als vervolgwagen de sprong te maken naar de nieuwe Fünfer, weet ik nog altijd niet, maar toegegeven, das leise Schnurren der 6 Zylinder, der bequeme Automat, die Audio Anlage, die Stühle, …..einfach alles an dieses Auto muss man  genießen.  En dat zal ik dan ook ten volle moeten doen op de laatste rit voor hij ingeleverd wordt, om ongetwijfeld van de volgende bestuurder een overtuigd BMW-fan te maken.  En dan…na ja, het is en blijft als bedrijfswagenbestuurder een luxe probleem, en ja, ik mag blij zijn dat ik niet naar Noorwegen verhuis, en ok, een geel nummerbord is ook niet het ergste (toch?), maar op welke auto in hemelsnaam?!  Intussen begrijp ik waarom elke Duitser elke zaterdag de auto laat wassen, ik vergeef Bruno vanaf nu voor altijd zijn Porsche manie, ik…. allez, nog één keertje…..

Tschüss Hamburg….moin Holland

Na een lange schrijfpauze eindelijk nog eens een berichtje uit Hamburg, misschien wel het laatste ...  De afgelopen maanden waren turbulent, er deden zich opportuniteiten voor, voor Dirk en voor mij, eerst nog schoorvoetend en schuchter, onduidelijk en onzeker, dan plotse heftige sprongen makend, er werden gesprekken gevoerd, gewikt en gewogen, geargumenteerd tussen het intussen vertrouwde bekende en het nog onbekende uitdagend nieuwe, er werd beslist en gekozen of ….. zoals mijn Duitse collega´s zo mooi zeggen “lange Rede, kurzer Sinn” (komt btw uit Schillers Wallenstein): we nemen afscheid van het mooie Hamburg en gaan nieuwe avonturen tegemoet in Nederland.   In 3 maanden tijd werd beslist over 2 nieuwe jobs, een nieuw huis, een nieuwe school.  Belgie, Duitsland, Nederland, wie kon vermoeden dat in een straal van 600km alles anders is, zo langzaamaan zijn we, en vooral Dirk dan, profi´s inzake banken, notarissen, sociale verzekeraars en niets, werkelijk niets, is hetzelfde in deze 3 buurlanden.  Maar dat is eigenlijk ook deels de charme van een project als dit: de weg opnieuw vinden, loslaten wat goed is, met open geest en open armen het nieuwe tegemoet gaan.  We kijken uit naar Nederland, Bruno en Didier maken er al grapjes over alles “lekker” te vinden, de juiste instelling zou ik zo zeggen ;-)  Maar Hamburg zal altijd een deel van ons blijven, “die schönste Stadt der Welt” heeft wat mij betreft haar naam verdiend en ik zal hier altijd graag weer naartoe komen, de eerste afspraken voor een reunie zijn al gemaakt, mede dankzij de vrienden voor het leven die we hier hebben leren kennen.  Voorlopig blijft hier ook letterlijk onze thuishaven aan de Ostsee, we hebben sowieso de wintermaanden voor ons om te beslissen in welk Segelrivier ons wind toekomstig waait.  Over enkele weken staat de LKW voor de deur …. und vielleicht, vielleicht wird diesen Blog ab dann ein Deutscher Blog, für die Freunde die wir hier zurücklassen, aber nicht ganz, denn die viele schöne Erinnerungen bleiben lebendig in unseren Herzen und sie sind wie Hamburg selbst, oder wie Jan Delay ´s so schöne Mucke, wie Hoffnung, die niemals stirbt. http://www.myvideo.de/watch/7312838/Jan_Delay_Hoffnung

bis bald x