Frühling in Hamburg

Nu is het echt zover, we hebben de klok een uur teruggedraaid en toch is het om 6u30 al licht, de vogels zingen hun lied, maar vooral: de cabrio´s zijn weer uit de stallingen gekomen en brengen hun eigenaars, nog goed ingepakt maar met de wind in de haren en een glimlach op het gezicht, naar hun bestemming : Hamburg viert de lente!  De Destexhes rijden al voor de tweede week met de fiets door de sneeuwvrije straten naar de school, en zelfs ik kom een ietsie pietsie makkelijker vanonder de wol als de wekker ´s morgens gaat.  Dat ligt aan Dirk´s nieuwste aanwinst : tada…. 

De kinderen wisten al gauw: wie als eerste naar beneden gaat zet de mirakelmachine aan, (knopje tussen groen en rood lichtje) verder overal afblijven, heeeeetttt!!!!!!  Als Dirk of ik dan in de keuken komen, volgen enkel nog een paar – intussen welgetrainde – handelingen en …genieten maar!

Kaffee ist nicht gleich Kaffee, dat is intussen wel duidelijk, en sorry Senseo, Philips en zelfs Saeco, there´s no such thing as a real espresso machine. 

Maar genoeg over koffie, we hebben dus lente, en dat betekent dat

we de hangmat in het zonnetje gezet hebben,

 

 

 

Dat Bruno zijn nieuwe fiets gekregen heeft (verlaat verjaardagsgeschenk),

 

 

 

Dat het parknijlpaard en het meisje in brons weer opleven,

en ook al zijn de bomen nog kaal, de glijbaan is al ingegleden!

Wat een verschil met enkele weken geleden op het schiereiland Darß….maar dat verslag volgt een volgende keer.  Tot dan aan iedereen alvast een mooi Paasfeest, en please keep your fingers crossed op 6 April : de go-live SAP is net goedgekeurd, ondanks enkele (ahum) losse eindjes draaien we dan de knop definitief om, ik houd m´n adem in en hoop dat mama een kaarske laat branden ….

bye,

Nelle

Lente, hoezo lente?

De dag na de nacht dat de lente nog eventje teruggeduwd werd naar ergens in de nabije toekomst, zaterdagmorgen dus, opende ik de deur om mijn standaardwandeling richting bakker te maken…en besloot zizou te laten voorgaan, als proefko…poes, kwestie van benodigde laarshoogte in te schatten.  De reuzeplataan aan de overkant van de straat heeft het ook overleefd… dan kan ik het wel riskeren de straat op te gaan, dus here we go, de lente blijft nog even uit, maar de zon straalt, dat is ook al heel wat!

   

Tijdens het ontbijt plannen we waar we kunnen wandelen, maar dat was niet nodig geweest, na een uurtje ziet het er buiten alweer heel anders uit en besluiten we maar binnen te blijven en klusjes te doen, pfff, en dat in het weekend.  Gelukkig vliegt de tijd bij taakjes en het kan toch niet eeuwig blijven sneeuwen en sneeuwen en sneeuwen……en inderdaad, zondag zijn de weergoden ons dan eindelijk beter gezind en kan de (hopelijk laatste ?) sneeuwaktiviteit van start gaan.  Sneeuwmannen hadden we al genoeg dit jaar, dus bouwen we : eine Rutsche!!

Eerst de fundamenten leggen

…vervolgens de details afwerken en dan ….

uittesten!   Ik heb me een plekje in de zon gezocht en kijk geamuseerd toe.  Ach, al bij al is al die sneeuw best wel te genieten.  En ze leverde heel wat mooie herinneringen op :  aan kleine hongerige tuinbewoners, die maar al te graag de lekkere nootjes kwamen eten,  

aan de tocht met oma en opa naar het Elbstrand, waar vele boten niet meer uitvoeren omdat dat gewoon niet meer ging en waar oma en opa leerden dat in een streek waar het nooit echt heel warm wordt, een waterzonnetje op een winterdag al reden genoeg is om op een terrasje te zitten.  Wie  een dekentje en warm drankje heeft, hoeft geen 25° te bestellen om te genieten!!! 

Intussen werd voor de hele verdere week zon voorspeld, maar het blijft koud, de handschoenen liggen weer op, de schoenen staan onder de verwarming te drogen, de sneeuwpakken wachten op een volgende rodelafspraak , en vergeet niet, die is pas echt geslaagd, als er sneeuw tot in je sokken zit!

Oh nee, nicht wieder Schnee!!!!

Na 2 dagen met zonnenschijn, de kinderen fietsten vandaag met Caro, de nieuw nanny (een schot in de roos btw!!!) over ijsvrije straten naar het zwembad, maakten we vanavond al plannen om in het weekend de boot in orde te brengen zodat ie over enkele weken weer te water kan en we de zeilen weer kunnen hijsen. En dan - ramp oh ramp - bij het naar bed brengen van Bruno en Didier zien we door het veluxraam in de badkamer.... NIETS MEER!!! Kompleet bedekt met sneeuw, voor de zoveelste keer dit jaar. En dat terwijl de weerkundige lente eigenlijk enkele dagen geleden al begonnen is.

En vandaag zijn de Frühlingsferien begonnen. In en om Hamburg traditioneel de "skievakantie" voor diegene die erbij willen horen. Het ziet ernaar uit dat ze dit jaar net zo goed thuis kunnen blijven :-). Na ja, we zullen de Fahrradtouren die gepland waren voor onze lentevakantie misschien toch moeten omplannen in iets weervaster. Bruno heeft alvast een Planetariumbezoek besteld, waarmee Didier meteen instemde. Zelf was ik vandaag bij de kapper, fris lentekopke besteld en on the spot besloten "bitte keine Sommersträhnchen reinzumachen". Na al die tijd vond ik het weer eens goed aan mijn eigen haarkleur te wennen, de zon zou wel gauw genoeg voor de nodige natuurlijke highlights zorgen, althans, dat dacht ik 3 uur geleden nog. Ach, was soll´s, ook deze lente zal eens wel beginnen, ik laat me door zo´n sneeuwbuitje niet afleiden, en boek nu gewoon dat weekend aan zee zodat we nog eens met z´n 4 weg zijn uit de hektiek van werk, school en huiselijke taakjes. De zon zal ons wel volgen, Bodden here we come!