Blog-Inhaalslag

Nog 3 weken school, nog 4 weken voor we op vakantie gaan, en ik ben jullie de blog over onze vorige snipperweek nog schuldig, dringend tijd voor een update dus! Mid mei waren we namelijk van plan een stukje Ostseeküste te verkennen, klein beginnend met een zeiltocht naar Wismar. Maar, zoals dat gaat met zeilen, ohne Wind geht nichts. Ach, soms is het net dat waar je behoefte aan hebt: stilstaan, genieten van de zee van tijd die voor je ligt....

Je kan nog een poging doen, de hemel afturen naar een wolkendeken, witte slierten, zelfs een piepklein streepje hoop op wind, maar dat bleek in deze week tevergeefs : windstille stralendblauwe hemel, nauwelijks genoeg wind om de zeilen niet te doen flattern

....en projekt Wismar "op Motor" zagen we eigenlijk niet zo zitten, voorlopig dus op ijs gelegd. Maar niet getreurd, het strand en het mooie Holsteiner Inland zorgen rijkelijk voor aangename alternatieven. Wat dachten jullie van de uitgestrekte stranden in Heilighafen, of gewoonweg fischbrötchen kraakvers van bij de vissers smullen....of pootje baden en er het maximale uithalen wat er met korte beentjes in lange broeken uit te halen valt.....

Terug thuis hebben we noch maar eens vastgesteld dat de ene boot de andere niet is : van 37 voet, windkrachtgedreven in Grömitzer Hafen naar 336 meter lengte, 62 meter hoog, 65 000 kW motoren, een laadvermogen van over 9500 containers, aan de Burchardkai in Hamburger Hafen, wat een verschil!

Uren kan ik hier kijken naar de nooit slapende containerkranen en de kolossen die over de oceanen stomen om onze consumptiedrang te bevredigen, bijna altijd onderweg, bijna niet te stoppen. 5,4 km voor doel moeten ze beginnen remmen, dat is alsof ik thuis naar het werk vertrek en meteen op de rem moet gaan staan om niet tegen de Philipstower te botsen, Wahnsinn!
Voor mijn 3 mannen thuis is alleen maar kijken naar zoveel actie echter niet genoeg, die willen zelf wat ondernemen. Uit Balsa vliegtuigjes bouwen bijvoorbeeld, en dan ook uitproberen natuurlijk : succes gegarandeerd ....fast immer ;-)

(geen zorgen, het liep goed af, vlucht 747 werd veilig aan de grond gezet)

Wat a life, dyt dit alles, tot in bomen klimmen toe, allemaal mogelijk is in hartje Hamburg. Reden genoeg om op´t einde van de week met rode oortjes en rode kaakjes, uitgeput maar gelukkig, de zeilen te hijsen voor een trip naar dromenland. Vanuit Hamburg, slaapwel!

PS: deze wil ik jullie niet onthouden, want wie had gedacht dat mijn blogsels mijn vadertjelief nog eens tot inspiratie zouden worden ....van de wijze man met de hond, a haiku 4 u :

Man, vrouw: Dirk, Nelle
Zonen: Didier, Bruno
Samen: een kosmos

All the richness a person needs....

De tijd sinds de laatste blog is voorbijgevlogen, we hebben een prachtige maand mei achter de rug, waarin Dirk en ik voor de 19de keer wat te vieren hadden. Getuige daarvan hierboven: de pure smaak van de zilte zee, pepper and a twist of lemon en de prikkelende, parelende bubbels van gekoelde champagne. Als ik er zo over denk, eigenlijk helemaal geen slechte beeldspraak en misschien wel dé succesformule voor de onvergetelijke jaren die we samen al beleefd en geleefd hebben. I´m sure some of you know exactly what I mean, all others I wish a soulmate as unreplaceable and special as mine!

Verslag van de week op de zeilboot die aan bovenstaande zonnige zondag vooraf ging, volgt in een volgende post. Tot dan laat ik jullie genieten van de kunsten die de kinderen jullie willen tonen. De reacties op de post van Didier waren super, danke an alle! Gestimuleerd door het succes, wilde Didier ook wel eens tonen wat hij al op de pianoles geleerd heeft, en - een beetje verlegen voor z´n doen - was Bruno´s eigen keuze wat voor te dragen uit de engelse les. Vanaf dit schooljaar is het namelijk zo dat men in het eerste studiejaar in Duitsland al Engels krijgt...hopelijk is dat ook het begin van het einde van al die gedubde uitzendingen op TV, zodat we niet meer moeten rekenen op de leverdienst van Amazon om nog eens een goeie film in z´n originele Engelse versie te zien. Anyway, ik wijk af.

I proudly present: Bruno met "one little, two little, three little fingers" ....oh nee, verstrooid als altijd....Bruno met "Monkeys jumping on the bed" gevolgd door Didier met een Samba. Enjoy!

Didier´s Klassenreise

Das bin ich, Didier.

Ich war in Wittenbergen, dort habe ich 5 Tage geschlafen mit meiner Klasse und Herr Röse.
Das ist wenn ich aus dem Fenster gucke.
Hier fotografiere ich Florian und er mich.
Da auf dem Baumstamm sitzt ein Eichhörnchen.
Morten hat zu fiel getrunken......
Das ist Maike.
Das ist der Spielplatz.
Das ist der Weg zum Schwimmbad. Es war ser kalt aber ich bin doch einmal reingegangen. Lieber war ich an der Elbe wo wir am Strand gespielt haben und wo die Schiffe vorbei gefahren sind. Im Walde gab es eine Hütte, die war auch toll.
Das ist der Weg zum Lagerfeuer, dort haben wir marschmelows und Wurst gegessen. Lecker!!!!!!!
Es hat mir gaaaaaaaaaaaanz gut gefallen.
DIDIER.