De tijd sinds de laatste blog is voorbijgevlogen, we hebben een prachtige maand mei achter de rug, waarin Dirk en ik voor de 19de keer wat te vieren hadden. Getuige daarvan hierboven: de pure smaak van de zilte zee, pepper and a twist of lemon en de prikkelende, parelende bubbels van gekoelde champagne. Als ik er zo over denk, eigenlijk helemaal geen slechte beeldspraak en misschien wel dé succesformule voor de onvergetelijke jaren die we samen al beleefd en geleefd hebben. I´m sure some of you know exactly what I mean, all others I wish a soulmate as unreplaceable and special as mine!
Verslag van de week op de zeilboot die aan bovenstaande zonnige zondag vooraf ging, volgt in een volgende post. Tot dan laat ik jullie genieten van de kunsten die de kinderen jullie willen tonen. De reacties op de post van Didier waren super, danke an alle! Gestimuleerd door het succes, wilde Didier ook wel eens tonen wat hij al op de pianoles geleerd heeft, en - een beetje verlegen voor z´n doen - was Bruno´s eigen keuze wat voor te dragen uit de engelse les. Vanaf dit schooljaar is het namelijk zo dat men in het eerste studiejaar in Duitsland al Engels krijgt...hopelijk is dat ook het begin van het einde van al die gedubde uitzendingen op TV, zodat we niet meer moeten rekenen op de leverdienst van Amazon om nog eens een goeie film in z´n originele Engelse versie te zien. Anyway, ik wijk af.
I proudly present: Bruno met "one little, two little, three little fingers" ....oh nee, verstrooid als altijd....Bruno met "Monkeys jumping on the bed" gevolgd door Didier met een Samba. Enjoy!
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen