Een ritje van 100 km, zand, zon, zee en een zweem wind, who needs more? Wij alvast niet, this is it!
2 Weken geleden was het dan eindelijk zover dat de Boreas weer te water ging, tijd dus om poetsdoeken, borstels en emmers boven te halen, gieken en stagen op te spannen, zeilen te hijsen en als het moet zelfs in de 17 meter hoge mast getakeld te worden om een lazy jack die uit de zalingen te peuteren. De keuze tussen Dirk omhoog hijsen of zelf in een wakkel zitje hoog boven de zee te bengelen was snel gemaakt, dacht ik toch, tot ik na 4 meter eens naar beneden keek….oeps, maar na enkele diepe ademhalingen en de blik omhoog in plaats van omlaag, leek het of ik met elke ruk aan het touw omhoog ook letterlijk boven mezelf uit groeide, wat een zicht: blauwe lucht en blauwe zee zover je kijken kan! Spijtig eigenlijk dat de kamera beneden bleef….
En terwijl wij werken, herontdekken de kinderen benedendeks het op de boot achtergebleven speelgoed en oefenen in cool zijn
Na al het werken, tijd voor ontspanning, en op een doordeweekse dag heb je daarvoor zelfs het hele strand voor jezelf!
Drachen fliegen oder Fußball, hauptsache Papa macht mit! Davon kommt man aber ganz schön ins schwitzen! Ab einem gewissen Alter auf jeden Fall :-)
Ik mag daarentegen genieten van de rust en moet enkel de stenen- en schelpencollectie bewaken, makkie!
Maar ook de innerlijke mens moet na al die uren in de buitenlucht gesterkt worden, naast het Havenrestaurant en de Fischbrötchenbude is er sinds dit seizoen een extra visrestaurant en een italiaan aan het culinaire aanbod toegevoegd en die moesten natuurlijk getest worden. Maar ook in de eigen pantry kan het een en ander tevoorschijn getoverd worden. En dat gaat zo : Tafel dekken….
….patatjes snijden en op de bakplaat in de oven, lam in de pan, paprika stoven en vooral : niet in de weg lopen, hier wordt gewerkt …
Tot slot nog een balsamicosausje en een lekkere rode wijn, hmmm, das schmeckt!
Men kan er lang over filosoferen wat het is dat zo ontspannend werkt in deze omgeving….of men kan er gewoon van genieten.
Of zoals een van de wijze spreuken die de man met de hond me wekelijks stuurt (ditmaal een aboriginal gezegde) :
"Wij zijn allemaal bezoekers van deze tijd en deze plaats. Ons doel is observeren, leren, groeien en liefhebben. Daarna gaan we naar huis."
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen