der Count down läuft! Alles ziet er nog uit als altijd, maar over 3 dagen trekken we de deur hier achter ons toe en rijden onze nieuwe bestemming tegemoet. Wat me meteen bij een eerste “Duitse” gewoonte brengt die ik - moet ik tot mijn schande(?) bekennen - zal moeten afleren, of op zijn minst herzien : die Freude am Fahren. Na jarenlang tevreden BMW Einser Fahrer geweest te zijn in Belgie, werd ik in Duitsland gepassioneerde 130i-Besitzerin, totdat de een of andere Pool aan de vele plezierige kilometers een abrupt einde maakte (nee geen vooroordeel, forensisch bewezen door het in bovenvermeld land opduiken van mijn geliefde machine, harteloos gereduceerd tot ziellose Einzelteile, snif, snif). Hoe Dirk me kon overtuigen om als vervolgwagen de sprong te maken naar de nieuwe Fünfer, weet ik nog altijd niet, maar toegegeven, das leise Schnurren der 6 Zylinder, der bequeme Automat, die Audio Anlage, die Stühle, …..einfach alles an dieses Auto muss man genießen. En dat zal ik dan ook ten volle moeten doen op de laatste rit voor hij ingeleverd wordt, om ongetwijfeld van de volgende bestuurder een overtuigd BMW-fan te maken. En dan…na ja, het is en blijft als bedrijfswagenbestuurder een luxe probleem, en ja, ik mag blij zijn dat ik niet naar Noorwegen verhuis, en ok, een geel nummerbord is ook niet het ergste (toch?), maar op welke auto in hemelsnaam?! Intussen begrijp ik waarom elke Duitser elke zaterdag de auto laat wassen, ik vergeef Bruno vanaf nu voor altijd zijn Porsche manie, ik…. allez, nog één keertje…..
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen