Enkele dagen geleden, onderweg van Hamburg naar Kontich, 11°C, de eerste lentezon nog laag, maar onmiskenbaar aanwezig in een stralend blauwe hemel...zelfs de 12 Baustellen tussen Hamburg en Bremen kunnen m´n stemming niet meer veranderen: het wordt lente! En ik heb 500 km voor de boeg, alleen in de auto, het verkeer op een woensdagmiddag vlot ...wat voor velen misschien een hele opgave lijkt, voor mij genieten van me-time. Toegegeven, bij aankomst heb ik een beetje stijve schouders, maar een opgeruimd hoofd en een goed humeur. Dat komt overigens goed van pas, want de 2 volgende dagen staan volgepland met teambuilding, product training en heel wat meetings. Intussen brengen de kinderen samen met Nicole de laatste schooldagen voor de Hamburgse "ski-vakantie" van start gaat, tot een goed einde.
Eigenlijk hoef ik zelfs mijn dagelijks telefoontje/smsje niet te doen om te weten dat ze het naar hun zin hebben, ze zullen met dit weer wel heel wat toertjes rond de blok fietsen met Spikey in hun kielzog, vriendjes te spelen hebben, naar voetbal en piano, kortom, goed gevuld programma. Net als voor Dirk die zijn week Luxemburg heeft en dus ongetwijfeld ook weer lange dagen met meetings, klantenbezoeken en restaurantuitstapjes met de collega´s ingepland heeft. Tja, als ik zo denk aan onze volle agenda´s en altijd georganizeerde dagen - is het zo alleen in m´n comfortabele coconnetje , zonlicht in de ogen en favoriete muziek op de achtergrond, ook bij 180 kmh, ineens of de tijd 5 uur lang stilstaat, my personal time warp! Btw: favoriete muziek, dat wordt trouwens meer en meer een mix Duits/Belgisch waarvan ik jullie graag een stukje laat meegenieten ( damit wir uns auch kulturell ein bisschen austauschen: die Deutsche Lyambiko gegen den Belgier : Rios und Neve) En voor de echt geinteresseerden: beide nummers zijn niet alleen mooi, er zit ook verhaal achter: Here Comes the Sun is een Beatlesnummer geschreven op het einde van de lange winter van 69*, hier gecovered door de Duitse jazzzangeres Lyambiko als tribute aan Nina Simone, die het in haar tijd reeds succesvol coverde. Naar mijn mening een echte aanrader om de winterblues te verdrijven, evenals deze, die ook in andere seizoenen een prima effect op m´n humeur heeft: Voodoo Child, also from 68/69 (zufall oder nicht?) gecovered door Gabriel Rios en Jef Neve in tribute of Jimi Hendrix. Enjoy!
Soit, wat er afgelopen weken ook op het programma stond was Fasching, in het Noorden van Duitsland niet meer dan een voormiddag waarop de kinderen verkleed naar school gaan en uitgebried ontbijten in plaats van les te krijgen. Karnaval zoals ik het leuk vind ;-). Dracula Didier en Cowboy Bruno vonden het leuk maar waren het ook gauw weer vergeten.
Er lagen ook mooiere vooruitzichting in het verschiet: oma en opa die een weekje naar Hamburg komen én...onze Breehorn 37 die naar de Oostzee komt! De laatste hand wordt noch gelegd aan de planning maar de trip ziet er ruwweg als volgt uit: Vertrek uit Makkum op 18 maart richting Ostfriesland, am liebsten bis Norderney, de tweede dag gaat het dan verder richting Elbmonding waar het haventje van Brunsbüttel voor een beschutte overnachtingsplek moet zorgen vooraleer Chris en Dirk het Nord-Ostseekanaal invaren, dag 3 op motor en uitrusten. De laatste etappe, van Kiel naar Grömitz is gepland voor dag 4.
De weersvoorspelling voor de komende dagen is alvast zoals op mijn tocht naar Belgie: spring is in the air! Als het zo blijft zullen Didier, Bruno en ik dus al vanaf dag 2, als wij met de auto weer in Hamburg zijn, een strandkorb huren en de horizon afturen. Schuppen, leesboeken zonnebrillen en een grote deken worden over enkele dagen ingepakt: bye bye Makkum, Grömitz here we come! 
*Harrison stated about Here comes the sun“
it was written at the time when Apple was getting like school, where we had to go and be businessmen: 'Sign this' and 'sign that'. Anyway, it seems as if winter in England goes on forever, by the time spring comes you really deserve it. So one day I decided I was going to sag off Apple and I went over to Eric Clapton's house. The relief of not having to go see all those dopey accountants was wonderful, and I walked around the garden with one of Eric's acoustic guitars and wrote "Here Comes The Sun"
it was written at the time when Apple was getting like school, where we had to go and be businessmen: 'Sign this' and 'sign that'. Anyway, it seems as if winter in England goes on forever, by the time spring comes you really deserve it. So one day I decided I was going to sag off Apple and I went over to Eric Clapton's house. The relief of not having to go see all those dopey accountants was wonderful, and I walked around the garden with one of Eric's acoustic guitars and wrote "Here Comes The Sun"
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen