Frühling in Hamburg

Toen we vanmorgen de deur uitstapten, hing er voor het eerst sinds vele dagen een grijze deken boven ons in de plaats van dat eindeloos helderblauw zoals alleen een stralende, wolkenloze hemel dat heeft. En toch, de aanblik van de oude rhododendron met zijn honderden tere poederroze bloemen, gestreeld door de ochtendbries en het difuuse grijze licht, belooft dat het wederom een mooi dag wordt. Want een ding is zeker: Hamburg in de lente is schitterend! De vele bomen vol nieuwe groene blaadjes, de kerselaars in volle bloei, de zon die op de Alster schittert en de witte zeilen laat oplichten terwijl de bootjes over het water glijden...je moet het gezien hebben om het te begrijpen, maar ik kan jullie verzekeren dat ik deze stad nu wel voorgoed in m´n hart gesloten heb.

Enkele weken geleden, bij het zien van de eerste zonnenstralen, trokken we al de stad in en bezochten Planten und Blomen, een van de grote parken in de stad. De bomen nog kaal, maar moedig strekten de eerste paasbloemen hun witte en gele kopjes richting zon en in de serres was het al of het hartje zomer was.

De japanse tuin, met de beroemde Fernsehturm in de achtergrond, moeten we beslist een dezer dagen nog eens gaan bezoeken, nu de azaleas vollop beginnen te bloeien.

´s Middags genieten van typische Portugese keuken in een van de vele restaurants in de buurt van de Michel en nadien noch flaneren op de Landungsbrücken, mooier kan een zondag niet zijn.

En dat Hamburg ook inhoudelijk wat te bieden heeft, werd maar weer eens bevestigd tijdens Didier z´n verjaardagsfeestje: 3 uur lang werden de 6 jongens ondergedompeld in de wondere wereld van Velociraptors, Triceratops en co, ze leerden over welke dieren vandaag nog van de dino´s afstammen en waaraan dat te zien is, hoe groot een knook van een potwalvis is, hoe een dino-skelet in elkaar steekt en hoe scherp z´n klauwen waren en tot slot werd er nog geschilderd, want volgens de recentse bevindingen waren dino´s helemaal niet groen en grauw maar hadden ze felle kleuren en prachtige veren. Had er een aanmeldingsformulier voor de eerste kanidatuur Paleontologie gelegen (het zooligisches Museum is aan de Uni voor Biologie), dan hadden zich meteen enkele kinderen aangemeld geloof ik!

Natuurlijk waren we in de afgelopen weken niet alleen maar in Hamburg, we hadden de luxe dat Dirk 10 dagen thuis was en we konden dus heel wat samen ondernemen, inclusief 2 trips naar onze nieuwe thuishaven. Met Pasen hadden we het geluk dat precies in Grömitz het internationale "Drachechenfestival" plaatsvond : honderden kleurrijke vliegers dansten door de blauwe lucht. En alhoewel het water nog erg fris was (6° C), konden we het toch niet nalaten de eerste stalachmietenzandkastelen van het jaar te bouwen (linksonder op de foto), wie die niet ooit in z´n leven gebouwd heeft, is nooit echt kind geweest! Anyway, van de wind en het frisse water krijg je honger, en dan zit er aan de Oostzee maar een ding op: Fischbrötchen essen! Mann, das schmeckt...

En hoe mooi ook de zonsondergang boven zee, hoe multicultureel de grootstad, let´s face it, waar ter wereld we ook zijn, sommige dingen zijn gewoon op hun best Made in Belgium: of het nu kleine donkere juweeltjes in een kartonnen doosje zijn, of lawaaierige, blonde wildebrassen, op de foto hieronder zie je ze allevier ;-) Tot binnenkort!